Ons vorig blogverhaal is gestopt in Arequipa. Van hieruit zijn we naar de Colca Canyon getrokken voor een driedaagse tocht. Onderweg naar daar werd ons groepje van 2 aangevuld door een hilarische Hollander en een al even gekke Duitser. Hun reis in Peru bestond vooral uit feesten, zuipen en smoren. En nu kwamen ze drie dagen gezond doen en al de alcohol uit hun lijf zweten. Jawadde, na een paar uur kwamen de eerste "ik raak nooit nog een sigaret aan" en "ik moet dringend gezonder gaan leven" er al uit. En de eerste dag was enkel de afdaling naar het diepste punt van de Canyon. Hier lag een kleine oase en konden we overnachten en in een zwembad van de zonsondergang genieten (en dat allemaal voor 3 dollar). Iedereen terug opgeladen voor de volgende dag: in 30 graden 15 km naar boven en terug naar beneden. Als beloning voor de prestatie staken onze medetrotters toch maar een sigaret op. Volgende dag weer van hetzelfde; 1000 meter in hoogte stijgen om de canyon uit te geraken.
We waren ongeveer anderhalf uur onderweg toen Bram merkte dat mijn Buff niet in de rugzak zat. "Das niks, we kopen wel een nieuwe" staat niet in Bram zijn woordenboek en dus ging hij even snel terugLOPEN (Fin en Han verklaarden hem echt voor zot, ze zouden wel een nieuwe kopen voor mij). Twee uur later was hij al terug, maar zonder Buff...
"aaaaaahjaaa das juist, ik heb die in dat klein zijzakje gestoken, bij de paperassen, woooops". Oke ik doe heel de maand de was en de afwas... Chance dat Bram een ijzeren geduld heeft met mij :).
Onze colca trek was buiten dit klein misverstandje echt een groot succes!!

Privezwembad in de oase

ons hutje voor de nacht

Han en Fin

Na Colca Canyon richting Cuzcooooo... Een heel toeristische, maar prachtige stad. We zijn hier vrij lang gebleven, omdat we zo'n goed restaurantje hadden gevonden, dat we daar op zijn minst nog drie keer wilden gaan eten.

Sinterklaas! Bram maakt spaghetti... allez voor het beestje in de pombak dan toch. Volgende sinterklaas krijgt hij een vergiet.

In Cuzco zijn we gaan uitzoeken hoe we in Machu Picchu konden geraken. Er zijn verschillende manieren; ofwel met de dure trein ofwel via de nog duurdere inca trails. Ook de alternatieve trails waren drie keer zo duur als de trektochten die we tot dan toe gedaan hadden, dus kozen we voor optie drie. Te voet via het treinspoor naar het stadje voor Machu Picchu, Aguas Calientas.

Na een lange tocht kwamen we aan in Aguas Calientas en kropen onmiddellijk ons bed in, want de volgende dag moesten we om vier uur ons bed uit. We wilden de massa toeristen, die met bussen naar boven komen, voor zijn, dus dat betekende dat we om vijf uur moesten beginnen klimmen richting Machu Picchu.  We vertrokken in de gietende regen en konden net 5 meter voor ons uitzien omwillle van de mist. Maar dat was allemaal geen probleem, want aan de andere kant van de berg ging het wel beter zijn... We waren echt suuuperenthousiast, grote verwachtingen! We waren zelfs veel te vroeg boven, de site was nog niet open. Wij stonden daar dan als klein kinderen ongeduldig te wachten om binnen te mogen. En dan eindelijk, als eerste binnen, en dan was er dit...

Naar welke kant moeten we eigenlijk kijken??

Aaahaaa, daar is Machu Picchu... hmmm ferm.

Okeeee dat viel even tegen.  360 graden rondom ons konden we niets anders zien dan mist. Mist, mist, mist! We zijn dan Huaynapicchu opgeklommen. Van hierboven heb je normaal een prachtig overzicht over Machu Picchu. Wij zagen dit...

Kan iemand Machu Picchu op de achtergrond fotoshoppen? (en mijn tomatenkop mag ook wat bijgewerkt worden)

Amaaai dat viel echt tegen, we waren ontgoocheld. Zeker omdat we ook zoveel verwacht hadden, dit ging een van de hoogtepunten van Peru worden...
Na vele uren is het beginnen opklaren en hadden we mooiere zichten. Bram is dan nog een keer Huaynapicchu opgeklommen. Maar een echt waaaaw-moment is er niet meer gekomen.

Die eerste momenten ben je dus wel ontgoocheld, maar we zijn dan als troost een megapizza gaan eten en we konden er toen al lang terug om lachen. Op naar het volgende he!!! 
Ons laatste bestemming in Peru... Puno aan Lake Titikaka. Prachtig! We dachten dat we al veel prachtige meren hadden gezien en dat dit dus niet veel specialer ging zijn... fout gedacht, het is hier super. We hebben gisteren een toeristisch uitstapje gemaakt naar een paar eilandjes in het meer en vandaag reizen we door naar Bolivia! Nog steeds aan het Titikaka meer, want we hebben er bijlange nog niet genoeg van.

Dit was Lake Titikaka voorlopig, maar er komt nog meer!!

Allebei een korter snitje van 1.5 dollar.  Mijn haar was het snelst gedaan, alles naar achter kammen en recht afknippen. Gefixt in 2 minuten dus 

Op naar Bolivia, hihaaaaaa! Ik denk dat het hier wel gedaan gaat zijn met onze luxueuse busreizen...