dinsdag 17 januari 2012

Heeeeeeey allemaal,

Beetje lang geleden weeral, maar snel internet vinden is hier niet zo makkelijk. We zijn nu in Oruro waar er "snel" internet is. Maar zelfs hier kan je maar 1 foto uploaden per 5 minuten... Dus reken maar uit he :).

Tussen kerst en nieuwjaar zijn we naar het Parque Nacional Torotoro gegaan. Grotten met stallagtieten-en mieten, dinosaurus sporen en watervallen.  Omwille van de periode waren we hier echt de enige toeristen, met als gevolg dat er geen transport was binnenin het park. Dus moesten we overal geraken vanachter op de brommers bij de locals...
 


Tiet of miet?

hmmm nu kan ik daar mee lachen, maar toen... Het was echt niet simpel in die grotten, plat op je buik tussen de kleinste spleten kruipen.  En ik zat altijd vast, Bram niet... dan begin je u toch wel vragen te stellen :). 














Onze volgende stop, Samaipata, was op aanraden van ons Jo en Toon. Een supergezellig stadje. Vooral onze verblijfplaats La Vispera, waar zij ook geweest waren, was geweldig.
Het wordt gerund door 2 Nederlanders die op hun domein een reuze groenten-en kruidentuin hebben, waar je vers van mag gaan plukken. 's Morgens kan je versgebakken brood eten met zelfgemaakte yoghourt en confituur. Het is zowat de meest rustgevende plek die we al tegenkomen zijn in Bolivië. We zijn drie dagen op hun camping gebleven waar we veel dutjes gedaan hebben, boeken gelezen en lekker gegeten hebben (in hun slow food café, waar ze de groenten die je op uw bord krijgt, voor uw neus gaan plukken).






La Vispera. Eindelijk konden we dat tentje nog eens uit de rugzak halen.


Hier werd ons vers brood in gebakken

Dat is nog eens een mango!
Opnieuw lang de bus in naar Sucre, de oude hoofdstad. Het overduidelijke hoogtepunt was dat we hier een pot Nutella gevonden hadden! Wel een half dagbudjet er ineens door, maar amaaai dat smaakte.  Foto's ben ik hier vergeten te trekken, te druk bezig met de choco zeker :).
Volgende stad op de lijst: Potosi. Een grote mijnstad, waar nog meer dan 800 kinderen in de mijnen werken voor een paar dollars per dag. Dit is direct de reden waarom we geen mijntour gedaan hebben. De kinderen zien toch niets van dat geld, dat gaat naar de rijke bazen... en zoiets wilden we niet steunen.
Voor de rest was het wel een leuke, kleurrijke stad met veel winkeltjes.  Ahja, en vleesekes...
Animals are my friends, I don't eat my friends! (BDC)





Cerro Rico, dé mijn van Potosi



Weer de bus op naar Uyuni... ja, we hebben veel busuren gedaan.  Maar we rijden altijd langs de prachtigste wegen dat het eigenlijk nooit saai wordt.  Ik heb dus af en toe mijn hoofd uit het raamke gestoken om foto's te trekken:





En dan als laatste... voor ons het absolute hoogtepunt van Bolivië.
We hebben een onvoorstelbaar mooie driedaagse tour achter de rug langs Salar de Uyuni en het reservaat Eduardo Alvaroa.  Hier zijn niet veel woorden voor nodig, de foto's vertellen veel meer.


Het stadje Uyuni


Treinkerkhof





Het transport waarin we drie dagen dooreengeschud zijn

De eerste dag bezochten we de zoutvlakte die onder water stond.  We zijn dus maar enkele kilometers in de zoutvlakte kunnen gaan. Beetje spijtig, maar we waren eigenlijk vooral blij dat wij mooi weer hadden ipv stortregen.



Onder de sloef

Haha, blijkbaar zijn er toch een aantal mensen die denken dat er midden in de zoutvlakte een reuze dinosaurus staat... dus ter verduidelijking: het is een kleine speelgoeddino waar wij enkele meters achter staan.





















300 foto's van flamingo's? Check!



Wildplasser













De laatste dag vlogen we om 4 uur ons bed uit, we zaten toen op 5000 meter...bibberen dus!


Geisers


Na een paar uren koud lijden, deed deze warmwaterbron enorm veel deugd (er terug uit komen was iets anders).




S. Dali woestijn





Morgen zitten we normaal in het noorden van Chili. We blijven nu niet lang in Chili, maar we gaan nadien nog terug! Na ongeveer 2 weekjes Chili gaan we naar het noorden van Argentinië en misschien een stukje van Paraguay. En dan tegen begin maart zijn we in Buenos Aires want dan krijgen we bezoek uit de koeterstraat!!!!!!!! En dan gaan we samen met ons mams en paps naar Patagonië, yeeeeeeeeees.

Dikke kussen

B&H

9 opmerkingen:

sarah zei

Wel euhm...deze zot heeft dus effectief de foto's zitten tellen en uitgerekend hoe lang jullie daar dus zaten in het internetcafé (of wat ik me daar bij moeten voorstellen)...soit, ik hoop dat de 5 minuten per foto overdreven waren...
De zoutvlakte en grappige foto's herken ik precies van bij thomas&leen.
Je zal wel uitkijken naar begin maart, helene! Geniet er heel hard van!
Die foto van bram in de woestijn is mooi! Ik wilde bijna schrijven "net echt" haha.
Dank voor het verslag, de foto's, ...jullie doen ons dromen van heel veel...merci x

Dami zei

Hey you guys! Well, we did have some problem in reading your adventures - but the pic's just tell stories! Whew! Really feeling like leaving here very soon again! They're absolutely awesome!
Hope you're really well. We just do endjoy a bit of snow here in Switzerland and do ski quite a lot - at least Damian - Manuela unfortunately has often to work during the weekends :-(
You guys take care and hope to read again!
Love Manuela & Damian from the Encantada en Galapagos :-)

Anoniem zei

Omdat Helene zo zielig klonk... een welgemeende reactie op jullie blog. :-)
Sarah, uit goede bron vernam ik dat er 6uur en een half gewerkt is aan de fotokes, maar ze zijn dan ook meer dan de moeite!
Heel erg mooie foto's. Ik kijk nu al uit naar de massa's andere foto's.
Ik hoop dat jullie snel een goedkoop ticketje vinden voor de terugvlucht, zodat ge u daar geen zorgen over moet maken en terug op pad kunt!!
vele groetjes,

hanne.

Anoniem zei

Jaaa, jullie moeten wel nog eens terug naar Chili eh! Geniet ervan, weeral prachtige foto's!!
Ellen en Andres

Tante Jo zei

Geweldig allemaal!
Groetjes,
Tante Jo

Ruth* zei

Mannekes, ik heb meteen zin om mij hier nen avontuurlijke Canadees aan te schaffen, UBC achter mij te laten en hupsaké, vertrekken en ribbedebie! Hoe mooi, wauw wauw wauw. Ik kijk al uit naar jullie live verslagen!

ANtoNiO PaPata's zei

De Aardrijkskundige zal het eens uitleggen.
Het is geen tiet en ook geen miet...Hahaaa maar wat is het dan?
Op het eerste zicht komt de hangende stalactiet samen met de staande stalagmiet. Op die manier ontstaat er dus een zuil! Je hebt natuurlijk ook Gordijnen, hangend gesteente in de vorm van een gordijn...of mmmm lekkere macaroni's of buisjes (ook hangend). Voila! Helene als ik er eens een samenvatting van moet maken om te studeren, laat je het maar weten!
x Toownie

Anoniem zei

Ik kom nog eens even piepen en zie weer een prachtige update met schiterende fotos: waw, je laat n'een mens nogal goestting krijgen om de stapschoenen aan te binden...
Hanne komt binnenkort naar Vancouver, zal ik ze naar de Hendersons langststuren met een doosje pralinekes? Ze gaan niet meer superlang onze buren blijven want wij moeten verhuizen (ons huis wordt verkocht).
EvaSeanOscarClara

Anoniem zei

Helene, trek u dat niet te hard aan dat je daar minder makkelijk tussen kan als Bram. Bram staat dan ook bekend als een stallagspriet.
Voor de rest ziet het er weer mooi uit. Enjoy!

Jef

Een reactie posten