Terwijl begin februari in België iedereen aant bevriezen was, waren wij hier echt aan het smelten. Elke dag tussen de 40 en 50 graden... manmanman.
Ons origineel plan was om naar Paraguay te liften en daar twee of drie weken te blijven. Maar elke 100 km die we dichterbij kwamen werd het heter en heter. De mensen namen ons wel echt heel snel mee, waarschijnlijk omdat ze medelijden hadden met ons omdat we in de zon stonden te puffen met onze duimen naar boven.
In Resistencia, op een paar 100 km van Asuncion, hebben we beslist om niet verder te gaan. We konden die hitte echt niet aan, en de mensen van hier zeiden dat de temperaturen voor t eerst niet zouden zakken. We zijn dan een dag gaan afkoelen in de carrefour (airco) en hebben 's avonds de nachtbus gepakt naar de watervallen van Iguazu. Ons nieuw plan was dus om Paraguay over te slagen en de twee dingen te doen in het noorden van Argentinië die we niet wilden overslagen (Iguazu en Esteros del Iberia) en daarna wegwezen uit die sauna.
De watervallen aan het drielandenpunt Brazilië - Paraguay - Argentinië waren gigantisch, heel indrukwekkend. We vonden het park wel eerder een pretpark dan een nationaal park. Met treintjes door het park, overal souvenirkiosken en duizenden toeristen die staan te drummen voor een foto te trekken... niet echt ons ding.
En ondertussen hebben we ook onze achtste stempel in ons paspoort. We zijn een dag de grens over gegaan naar de Braziliaanse kant van de watervallen. Argentinië en Brazilië worden daar gescheiden door de rivier, maar het is niet dat je met een brug van de eene kant van het park naar de andere kant kan gaan. Neenee, je moet uit het park, langs de Argentijnse douane, langs de Braziliaanse douane en dan terug inkom betalen voor het park. Maar t was wel dubbel en dik de moeite!
 |
 |
| 47 graden aan de watervallen... dan zien we er op ons best uit he |
 |
| Links Argentinie, rechts Brazilie |
 |
| Supermassive |
Na de watervallen zijn we gelift naar Esteros del Iberia, een reservaat vol vogels, kaaimannen en carpincho's. We hadden hier een geweldige camping met zicht op het water en kaaimannen op 10 meter van onze tent.
 |
| Carpincho |
 |
| Een klein duwke en hij lag naast de kaaiman... |
Hierna zijn we weer 800 km verder gelift, op zoek naar frissere oorden. De afstanden hier zijn echt zo enorm. Ik tel de kilometers al niet meer per 100, maar in aantal keren naar tante Monique rijden (=1000 km). Gelukkig zijn de mensen hier echt extreem vriendelijk en nemen ze ons graag mee. En blijkbaar krijg je hier bij een lift gewoon eten en onderdak erbij, zalig!!
En af en toe, om ons te belonen voor het lange liften, zoeken we dan eens een hostel met airco en tv! En dan krijgt niks ons nog uit ons kamer, zeker niet als de leeuwenkoning op tv is (Helene blij) of NBA uitgezonden word (Bram blij). Met deze hitte is het toegestaan siestas te pakken die heel de dag duren.
 |
| HAKUNA MATATAAAA |
En de dag daarna moeten we terug ons budget in evenwicht brengen :)
Twee van onze favoriete liften tot nu toe:
 |
| 6 uren liftje: op t einde zat ik met drie zatlappen in de camion. |
 |
| De kapper kost hier niet langer een paar dollars, dus dan wordt kapster Helene ingeschakeld. |
 |
| Als antwoord op "en zijn jullie elkaar nu nog niet beu?" of "ziede mekaar nog altijd graag"... |
2 opmerkingen:
En iedere keer als we denken...we hebben het mooiste van jullie gezien, weten jullie me met stomheid te verbazen...
Ik zit hier gewoon naar naar national geografic te kijken, niet te doen!
En wat stralen jullie (oké, misschien iets minder in de hitte haha).
Puur genieten is dat hier in oevel achter de computer! Morgen mogen de kindjes hier ook mee kijken, hun monden zullen openvallen van verbazing, de wereld op hun schoot.
Merci!
En zie mekaar nog maar heel graag x
Wauw!
Een reactie posten