Patagonië

Gisteren zijn we ons mama en papa terug gaan afzetten aan de luchthaven na drie geweldige weken samen trotteren.  Hier dus een verslag van onze tocht door Patagonië, onwaarschijnlijk mooi en indrukwekkend.

Eerst hebben we een korte stop gemaakt in Buenos Aires, the city of tango.  Een heel toffe en gezellige stad, maar door het slechte weer (1 dag heel heet en 1 dag heel nat) hebben we vooral veel tijd doorgebracht in de cafeekes.  Vanaf de eerste dag dus ineens dat alcoholniveau naar boven gebracht...is ook niet meer naar beneden gegaan...

Buenos Aires, big city life...

Dan het vliegtuig op naar Ushuaia in Vuurland.  The most southern city of the world.  Dat was nog eens reizen in stijl: met onze bergbottinnen aan in eerste klas vliegen (foutje van de vliegtuigmaatschappij, maar dan hoor je ons niet klagen).

En dan die aankomst in Ushuaia, jwadadde.  Je vliegt over het meest dramatische landschap dat je u kunt inbeelden en dan ineens ligt Ushuaia daar.  Echt op het einde van de wereld. Dan waren we toch wel even aan het dromen over een trip naar Antartica... maar onbetaalbaar.

Het landschap onder ons was moeilijk te beschrijven en ook op foto niet goed gelukt, maar ik had echt het gevoel dat we over een andere planeet vlogen.  

De volgende dagen zijn we gaan wandelen in Tierra del Fuego en op het Beagle kanaal gaan varen.

 

Na een 15 uur durende busrit kwamen we aan in Chili, Puerto Natales.  Helemaal klaar voor een trektocht in Torres del Paine. In totaal zijn we hier 6 dagen geweest; 4 dagen met de rugzak trekken van berghut naar berghut, 1 dag rondcruizen met de auto en 1 dag met de boot.

De eerste drie dagen hadden we dikke pech met het weer. Regen en wolken die alles verborgen hielden.  Pas toen het de 4de dag beter weer was beseften we in wat voor prachtig park we aan het rondtrekken waren (en dus ook wat we de eerste dagen allemaal gemist hadden).  Maar zelfs met de pech van het weer in het begin was dit voor mij een van de hoogtepunten van heel onze reis. Ongeloofelijk mooi. Zo geweldig dat we er zelfs over denken om in onze laatste maand nog eens terug te gaan.  Er zijn zo van die dingen waar je gewoon geen genoeg van kunt krijgen...

Kanaal van Magallan oversteken

De eerste dag liepen we door een stukje van het recent afgebrande gebied van Torres del Paine. 

2 Quasimodo's.  Riviertjes oversteken... niet een van mijn specialiteiten.

Komaan wolken, verdwijn!! Wij willen bergen en gletsjers zien.

Papa zijn verjaardagsdiner in de eerste berghut...

Romance...

De laatste dag van onze trektocht was misschien wel de belangrijkste... klimmen naar de 3 Torres.  En in super weer, dus dat maakte ineens veel goed!

En dan... op naar de Perito Moreno gletsjer.  We hadden die al zo vaak op foto gezien dat je denkt dat je het eigenlijk al gezien hebt. Maar amai mene frak, vanaf de moment dat we bij de gletsjer kwamen, vielen onze monden echt open... kippevelmoment.
We hebben daar een paar uur staan staren en wachten op tot er grote stukken ijs afbraken, ijs van misschien wel 30000 jaar oud.  Je hoort voortdurend gekraak van alle kanten en ineens... een overdonderend geluid, precies vuurwerk...  En dan valt er een reusachtig stuk ijs naar beneden.  Echt machtig.

Hier valt net een stuk naar beneden

Deze foto met het bootje om te tonen wat voor een muur daar staat.

De laatste week hebben we een autootje gehuurd om in El Chalten en Peninsula Valdes te geraken

El Chalten

Wandeling naar de voet van Fitz Roy

Onze laatste bestemming samen... Punta Tombo en Peninsula Valdes.  In Punta Tombo zitten ongeveer een half miljoen pinguïns, überschattig.  Voor Peninsula Valdes was het niet de ideale moment, want er waren niet meer heel veel dieren.  Het walvisseizoen is er voorbij, maar orca's konden met een beetje geluk normaal wel zien. Maar we hadden geen geluk :) en moesten dus tevreden zijn met zeehonden, zeeleeuwen, zeeolifanten en pinguïns.

Een joggende opa in Patagonië... kom je niet elke dag tegen.

 

 

 

 

 

Ik heb onze papa al vaak horen zeggen na een reis dat hij er zijn hart verloren heeft.  Maar deze keer kan het echt wel eens kloppen, wij hebben er ons hart ook verloren!

B&H